Lampki na ozdobionej choince na Placu Katedralnym zapłonęły już 2 grudnia, a towarzyszył temu spektakl muzyczny pt. „Żelazny wilk”, nawiązujący do legendy o założeniu Wilna. Na potężnej metalowej konstrukcji zamontowano 6 tys. gałęzi świerkowych, w ten sposób uformowano drzewo o kształcie idealnym. Przejawem dbałości o środowisko naturalne jest też choinka na odnowionym Placu Ratuszowym. Stanęło tu drzewo z tworzywa sztucznego. Podobne Wilno podarowało Dublinowi. Za dwa lata taki prezent zrobi austriackiemu miastu Linz, które razem z Wilnem będzie stolicą kultury europejskiej. Tymczasem Wilno i Dublin jednocześnie bawiły się w dniu 7 grudnia przy zapalonych choinkach, a przebieg zabawy bezpośrednio oglądać można było na potężnych ekranach dzięki telemostowi. Prawdziwy natomiast świerk, do tego srebrny, stanął na Placu Europy. Mierzy 9 metrów i jest darem mieszkańca Antokola, któremu drzewo pod oknami tak urosło, że zaczęło przesłaniać światło.

Największa (najwyższa ) choinka zapłonie, tak jak przystało, na Boże Narodzenie, na wieży telewizyjnej. W czasie adwentu zorganizowano szereg okolicznościowych imprez (koncerty kolęd i pastorałek), głównie przy ratuszu i w kościołach. Np. w św. Katarzynie swoje dzieła, ujęte tytułem „Bożonarodzeniowy nastrój”, prezentują floryści. Finał – 6 stycznia – od Ostrej Bramy w kierunku Placu Katedralnego pójdzie teatralizowany pochód z udziałem Trzech Króli.

W roku 2009 Wilno będzie żyło pod znakiem trzech znaczących wydarzeń. Rozpocznie „urzędowanie” jako stolica kultury europejskiej; obchodzone będzie tysiąclecie wymienienia nazwy Litwa w źródłach historycznych; odbędzie się światowe święto pieśni i tańca Litwinów. Plany związane z organizacją tych przedsięwzięć rysowały się imponująco i optymistycznie. Niemal pewnikiem było zbudowanie narodowego stadionu tysiąclecia w Szeszkini, w pobliżu centrum handlowo-rozrywkowego „Akropolis”. Miały tam się odbywać imprezy plenerowe, a najważniejsza z nich – święto tańca. Pamiętajmy, że święta pieśni i tańca – jedna z atrakcji litewskich – przebiegały tradycyjnie w Zakrecie (pieśni), w Parku Górnym (Góra Trzykrzyska) – występowały zespoły ludowe, natomiast na stadionie „Żalgiris” popisywały się tysiące tancerzy. Problem w tym, że stadion nie zostanie do 2009 odnowiony, ponadto jest własnością prywatną. Natomiast stadion tysiąclecia najprawdopodobniej w ogóle nie powstanie. Jego budowę, rozpoczętą przed 20 laty, wkrótce zaniechano. Do dziś pozostały żelazobetonowe kikuty konstrukcji, które miały być trybunami dla widzów. Kosztorys budowy – 200 mln litów. Rząd twierdzi, że w budżecie takich pieniędzy na ten cel nie ma. Poszukuje się alternatywy. Rozważana jest możliwość rekonstrukcji Zakretu i przystosowania go do potrzeb święta tańca. Szkoda parku. Jasne jest przecież, że plac przed muszlą estradową stałby się miejscem popisów tancerzy, a obecnie zalesiony teren przekształcono by w widownię. Miejmy nadzieję, że podobnie jak na stadion tysiąclecia, zabraknie pieniędzy na ten cel i tancerze z całego świata szczęśliwie sobie pojadą do Kowna (tak już było poprzednim razem) na stadion im. Dariusa i Girenasa.

Pisaliśmy w poprzednim numerze o odsadzeniu na Antokolu wiązu Mickiewicza – drzewa, pod którym poeta lubił przesiadywać i spoglądać na Wilię. Nadmieniliśmy, że stary wiąz miał potężną dziuplę. Pani Danuta Szyłobryt ze Zwierzyńca twierdzi, że taka dziupla to wcale nie nowina. Udostępniła zdjęcie drzewa z dziuplą, w której mogły się zmieścić dwie dorosłe osoby. Może ktoś z naszych Czytelników potrafi określić, gdzie to drzewo rosło. Przypuszczalnie, na Zwierzyńcu, bowiem na zdjęciu utrwalony jest mieszkaniec tej dzielnicy, Henryk Onoszko z dziewczyną.

Niedawno minęło 50 lat od chwili, gdy na ulice wileńskie wyjechał pierwszy trolejbus. Zainteresowanie wzbudzał nie tylko sam wehikuł, ale często też urodziwe dziewczyny, które zasiadały przy kierownicy. Pochodziły głównie z polskiej „piątki” na Antokolu. Były mieszkankami tej dzielnicy i uczyły się zawodu w tamtejszej zajezdni nr 1 (dziś jest nr 2, na Wirszuliszkach). Pierwsze trolejbusy jechały z Antokola w kierunku dworca kolejowego. Obecnie w Wilnie jest 19 tras trolejbusowych, obsługuje je 619 kierowców. Długość linii – trochę ponad 445 kilometrów.