Życie Kulturalne

* Sir Elton John ma zawitać do Wilna. Słynny i wybredny Anglik zażyczył sobie osobiście, że wystąpi w wileńskim Zakrecie. Przedstawi w dniu 1 września najnowsze przeboje z najnowszej płyty i najsłynniejsze stare hity. Sir przyleci prywatnym samolotem, a za nim pociągnie – tak wstępnie obliczono – 5 tysięcy zagranicznych fanów, z tego powodu litewscy organizatorzy koncertu zacierają ręce, bowiem – według obliczeń – w ciągu dnia wydadzą w Wilnie pół miliona euro. Oprócz Zakretu John zażyczył sobie apartamentu z ogrodem, ale broń Boże, żeby nie było tam ani duchu lilii i chryzantem, i żeby okna jednodniowej siedziby miały zasłony w każdym innym kolorze, ale nie błękitnym (ciekawe dlaczego, przecież orientacja seksualna znakomitego piosenkarza akurat upoważnia do szacunku do tej barwy). Wilnianie tymczasem zwariowali na punkcie Eltona. W ciągu paru nocy cierpliwie wystawali w kolejce po tańsze bilety – 99 Lt (około 30 euro). Potem kosztowały od 120 do 500 litów.

* 1 czerwca zapowiedziała przyjazd do Wilna Barbara Wachowicz, znakomita polska pisarka, m. in. autorka szeregu pasjonujących książek o wielkich ludziach związanych z byłymi Kresami RP. W Wilnie ma się spotkać z rodakami, harcerzami, młodzieżą szkół polskich, wziąć udział w Wieczorze Moniuszkowskim. Pobyt doszedł do skutku dzięki Fundacji Wiesławy Piotrowskiej-Sowadskiej z Bostonu (USA).

* Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP zainaugurowało obchody Roku Jerzego Giedroycia. W planach – konferencje naukowe w Mińsku, Moskwie, Kijowie, przegląd filmów dokumentalnych w Kazimierzu nad Wisłą, wystawa poświęcona „Kulturze” podczas Międzynarodowych Targów Książki w Warszawie oraz cykl wystaw plenerowych w różnych miastach, w tym – w Wilnie. Placom w Warszawie i Kijowie nadane zostanie imię Jerzego Giedroycia.

* W ciągu trzech minionych lat w ołtarzu głównym Katedry Wileńskiej wisiała olbrzymia fotokopia obrazu pt. „Śmierć św. Stanisława” (patron katedry). Oryginał (4,5 m x 3 m) – dzieło znakomitego przybysza z Warszawy Franciszka Smuglewicza - restaurowany był w pracowniach restauracyjnych Wileńskiej Kurii Arcybiskupiej obok kościoła śś. Piotra i Pawła na Antokolu. Uprzednio płótno, namalowane przed z górą 200 laty, odnawiane było kilkakrotnie na miejscu, nigdy go nie zdejmowano. Odnowiono także gruntownie ramę, m. in. kładąc nową pozłotę.